„Hejt nie jest krytyką – to przemoc, która niszczy relacje, morale i zaufanie w zespołach.” Z takim przesłaniem Ilona Adamska – filozof, etyk, pomysłodawczyni kampanii społecznej „Nie hejtuję – motywuję”, wyruszyła w 2025 roku z nową, ambitną misją. Zainicjowane wiosną warsztaty profilaktyczne, skierowane do firm, instytucji i korporacji, zyskują uznanie w całej Polsce, pomagając budować zdrowe, empatyczne środowiska pracy. W rozmowie z naszym portalem Ilona Adamska mówi o przemilczanym zjawisku hejtu w miejscu pracy, o sile kobiecej solidarności, o niezrozumieniu w dobie scrollowania… i o tym, jak osobiste doświadczenia stają się paliwem do tworzenia ogólnopolskich kampanii, które zmieniają biznesowy świat na lepsze.

Redakcja: Pani Ilono, od lat prowadzi Pani działania społeczne na rzecz przeciwdziałania przemocy słownej. Wiosną 2025 roku Fundacja „W zgodzie ze sobą Ilony Adamskiej” rozpoczęła nowy etap kampanii „Nie hejtuję – motywuję” – warsztaty profilaktyczne dla firm i instytucji. Proszę opowiedzieć, z jaką misją wyrusza Pani do organizacji?

Ilona Adamska: To prawda. Rozpoczęliśmy intensywny cykl warsztatów i wykładów, które kierujemy do pracowników urzędów, instytucji państwowych, prywatnych firm oraz korporacji. Celem tych spotkań jest przede wszystkim uświadamianie, czym naprawdę jest hejt, jakie są jego skutki – nie tylko psychiczne, ale i społeczne – oraz jak skutecznie się mu przeciwstawiać. Uczymy, jak rozwijać komunikację opartą na szacunku, jak rozpoznawać mikroagresje, budować pozytywne relacje w zespołach i wzmacniać dobrostan pracowników. Nasze warsztaty mają wymiar głęboko edukacyjny i empatyczny – opierają się na mojej historii, ale są też przestrzenią do autentycznego dialogu.

Jakie są efekty tych działań? Czy otrzymuje Pani informacje zwrotne od firm, z którymi współpracuje?

Tak, te rekomendacje są niezwykle budujące i dają mi ogromną satysfakcję. Jedna z nich, od Prezesa Zarządu firmy 2N-EVERPOL, szczególnie zapadła mi w pamięć, ponieważ jasno podkreśla, jak ważne i potrzebne są nasze działania. Uczestnicy warsztatów organizowanych przez Fundację „W zgodzie ze sobą” zyskali nie tylko wiedzę na temat rozpoznawania i przeciwdziałania agresji słownej w pracy, ale przede wszystkim – dzięki osobistej historii, którą dzielę się podczas spotkań – weszli w prawdziwy, otwarty dialog o wartościach, komunikacji i relacjach w zespole. Warsztaty te realnie wpływają na atmosferę w firmie, podnoszą jakość współpracy i stają się impulsem do budowania kultury opartej na szacunku. Co ważne – firmy, które inwestują w tego typu edukację, zyskują także przewagę konkurencyjną, ponieważ dbają o dobrostan swoich pracowników w sposób świadomy i systematyczny.

Hejt w pracy to nadal temat tabu. W jednym z Pani ostatnich artykułów dla Pulsu Biznesu pojawiła się informacja, że aż co trzecia Polka doświadczyła hejtu lub dyskryminacji w miejscu pracy. To smutne dane.

To prawda. I nie chodzi tu tylko o statystyki – za każdą liczbą kryją się prawdziwe historie kobiet, które doświadczają przerywania wypowiedzi, umniejszania ich kompetencji, ocen przez pryzmat wyglądu, wieku czy macierzyństwa. Co gorsza, źródłem hejtu bywają niestety również inne kobiety – nierzadko ukrytego pod płaszczykiem troski lub rzekomo konstruktywnej krytyki.

Tymczasem siostrzeństwo to nie teoria – to codzienna postawa oparta na wsparciu, lojalności i empatii. To świadomy wybór wspólnoty, która zakłada dzielenie się doświadczeniem, zaufaniem i życzliwością. Nie oznacza idealizowania relacji ani rezygnacji z własnego zdania. Oznacza natomiast zdolność do słuchania, do okazywania solidarności, do budowania mostów tam, gdzie wcześniej były mury rywalizacji.

Wyniki badań Fundacji „W zgodzie ze sobą Ilony Adamskiej” pokazują, że aż 61% kobiet przyznaje, iż to właśnie inne kobiety bywają wobec nich najbardziej krytyczne. Hejt, zawiść, zazdrość, brak wsparcia – te reakcje często mają źródło w braku samoakceptacji, frustracji i potrzebie potwierdzania własnej wartości.

Siostrzeństwo rodzi się z miłości własnej – to właśnie akceptacja siebie pozwala nam autentycznie otworzyć się na inne kobiety. To, jak traktujemy inne kobiety, odzwierciedla często to, jak traktujemy same siebie. Kiedy kobiety budują w sobie zdrowe poczucie wartości, ich relacje stają się prawdziwe – wolne od lęku, rywalizacji i hejtu.

Siostrzeństwo nie oznacza braku różnic – oznacza szacunek dla nich. I siłę płynącą ze wspólnoty. Właśnie dlatego siostrzeństwo musi być świadomym wyborem, codzienną postawą i konkretnym działaniem – a nie jedynie pustym hasłem.

W tym miejscu polecam najnowszą książkę, której jestem wydawcą i pomysłodawczynią „Siostrzeństwo. Fundament solidarności i wsparcia”, którą można nabyć na stronie www.ikmag.pl. To publikacja, która łączy głosy wyjątkowych kobiet i pokazuje, jak w praktyce budować wspierającą się wspólnotę – mimo różnic, a czasem właśnie dzięki nim. To lektura dla każdej kobiety, która chce współtworzyć świat oparty na autentycznym wsparciu.

Pani teksty osiągają w ostatnim czasie imponujące zasięgi na Facebooku – chociażby post dotyczący czerwonego paska został wyświetlony ponad 300 tysięcy razy w ciągu zaledwie dwóch dni, a statystyki z ostatnich 28 dni wskazują aż 1,7 miliona odsłon (co prezentuje Pani również w swoich relacjach). To wyjątkowy wynik, szczególnie jak na konto o stosunkowo niewielkiej liczbie obserwatorów – 8700 fanów. Wiem jednak, że – jak wspomniała Pani jeszcze przed naszą rozmową – tak dużemu zasięgowi często towarzyszą również ataki personalne i pomówienia.Jak radzi sobie Pani z tą drugą stroną popularności w mediach społecznościowych – hejtem, krytyką, nieuczciwymi oskarżeniami?

Tak, to prawda. Z jednej strony cieszę się, że przesłanie kampanii „Nie hejtuję – motywuję” dociera do szerokiego grona odbiorców – to sygnał, że temat wzbudza społeczne emocje i otwiera przestrzeń do dyskusji. Z drugiej jednak strony – to budzi we mnie pewien smutek. Ponad połowa komentarzy pod wspomnianym postem nie odnosiła się w ogóle do jego treści i rzeczywistego przekazu.

Od razu nasuwa się refleksja o zatraconej dziś umiejętności czytania ze zrozumieniem. W epoce nagłówków, skrótów i memów coraz częściej oceniamy impulsywnie – bez próby wniknięcia w kontekst, bez zadania sobie trudu zrozumienia intencji autora. Czy to jedno z największych wyzwań współczesnej komunikacji? Zamiast przeczytać tekst w całości, zadać pytania, pomyśleć – wystarczy jedno zdanie, jedno zdjęcie, by uruchomić lawinę ocen i osądów. To niebezpieczne, bo zbyt łatwo ranimy innych, a potem… nie czujemy się odpowiedzialni za słowa, które wypowiedzieliśmy lub napisaliśmy.

Tymczasem uważne czytanie i słuchanie to fundament empatii. Jeśli chcemy budować świat oparty na wzajemnym szacunku – musimy na nowo nauczyć się słuchać z intencją zrozumienia, a nie oceniania.

Co do pomówień spotykam się czasami  z zarzutami, zwłaszcza ze strony niektórych psychologów, że nie mam odpowiednich kompetencji, by podejmować się takich działań. Tymczasem nigdy nie przedstawiałam się jako psycholog.

Ukończyłam studia magisterskie z filozofii ze specjalizacją w etyce, studia doktoranckie na kierunku socjologia, a także dwuletnie studium pedagogiczne, które uprawnia mnie do pracy z dziećmi i młodzieżą.

Moja praca opiera się nie na diagnozowaniu, lecz na edukacji. Działam w oparciu o własne doświadczenia, własną historię, ale także konsultacje z prawnikami, pedagogami i terapeutami. Przede wszystkim – z pełną odpowiedzialnością za każde wypowiedziane czy napisane słowo.

Podczas moich warsztatów i spotkań w szkołach szczególną uwagę poświęcam tematowi odwagi w proszeniu o pomoc tłumacząc, że pójdzie po pomoc to pójście PO MOC. Jeden z kluczowych slajdów mojej prezentacji mówi wprost: „Nie wstydź się prosić o wsparcie”. Tłumaczę dzieciom i młodzieży, że poczucie smutku, osamotnienia czy zagubienia to nie powód do milczenia – przeciwnie, to moment, w którym należy sięgnąć po pomoc. Zachęcam do rozmów z pedagogami szkolnymi, psychologami czy dziecięcymi terapeutami – osobami, które są przygotowane do udzielania profesjonalnego wsparcia. To właśnie jest główny cel moich działań – edukacja, wzmocnienie, motywacja. Dlatego zarzuty, jakobym kogokolwiek diagnozowała, są nie tylko bezpodstawne, ale wręcz absurdalne. Nigdy nie stawiam diagnoz – to nie moja rola ani intencja. Moim zadaniem jest uwrażliwiać, zachęcać do rozmowy i przekierowywać młodych ludzi do specjalistów. I tego się trzymam – z pełną odpowiedzialnością.

Wróćmy jeszcze do warsztatów dla firm. Czego uczą się uczestnicy warsztatów „Nie hejtuję – motywuję”? I jak firmy mogą się do Państwa zgłosić?

Podczas spotkań skupiam się na kilku kluczowych obszarach: budowaniu pozytywnego przekazu, dawaniu konstruktywnego feedbacku bez przemocy słownej, przeciwdziałaniu hejtowi w środowisku pracy. Wszystko w oparciu o najnowsze wyniki badań przeprowadzonych w ramach kampanii pt. „Hejt w biznesie 2025”.

Firmy zainteresowane przeprowadzeniem warsztatów mogą pisać na adres: info@adamskamedia.pl lub kontakt@fundacjawzgodziezesoba.pl.

W świecie mediów społecznościowych, rankingów, lajków i nieustannego oceniania, wiele kobiet (i nie tylko) wpada w pułapkę porównywania się do innych. Czy Pani zdaniem można się od tego uwolnić? I czy właśnie z tego potrzeby narodził się Pani nowy projekt „Nie porównuj się z innymi. Bądź sobą”?

Zdecydowanie tak. Porównywanie się do innych to jedna z najczęstszych pułapek, które odbierają nam radość życia, poczucie własnej wartości i spokój wewnętrzny. Zamiast skupiać się na tym, co mamy do zaoferowania światu, zaczynamy dostosowywać się do cudzych standardów – często sztucznie wykreowanych, powierzchownych, nieosiągalnych.

Właśnie dlatego od września ruszam z nowym projektem „Nie porównuj się z innymi. Bądź sobą” – będzie to przestrzeń rozmów, inspiracji oraz konkretnych narzędzi rozwojowych, które pomogą kobietom wrócić do źródła swojej wewnętrznej mocy: autentyczności.

Projekt chcę współtworzyć z zaproszonymi do akcji psychologami i ekspertami, jednak więcej szczegółów zdradzę dopiero jesienią.

Jak powiedział psycholog Carl Rogers, twórca psychoterapii humanistycznej: „Bycie sobą w świecie, który nieustannie próbuje zrobić z ciebie kogoś innego, to największe osiągnięcie człowieka.”

Wierzę, że siła kobiet nie leży w porównywaniu się, ale w budowaniu życia na własnych zasadach. Każda z nas jest wyjątkowa – nie dlatego, że jest „lepsza” od innych, ale dlatego, że jest sobą.

Dziękuję za rozmowę i za to, co Pani robi dla kobiet, dla firm, dla społeczeństwa.

Dziękuję i zapraszam do współpracy – wspólnie możemy zbudować świat, w którym szacunek i empatia będą fundamentem każdego zespołu.

Więcej informacji o kampanii: www.niehejtujemotywuje.pl

Rozmawiała: Paulina Purgał